Okładka Aldy

Z drobnym opóźnieniem przedstawiamy polską okładkę piątego tomu serii.

Wydanie zbiorcze Wież Bois-Maury

Dwa lata temu, z okazji obchodów 40-lecia francuskiej oficyny wydawniczej założonej przez Jacques'a Glénat, "Wieże Bois-Maury" doczekały się wydania zbiorczego. Liczący sobie 496 stron tom, w powiększonym formacie (24x32 cm) i w cenie 122€, trafił do sprzedaży we wrześniu. Cóż, wydaje nam się, że jest to chyba dobry miesiąc na to, by rozpocząć wydawanie tej serii u nas.

Już jutro oficjalna premiera "Babette"!

Dzik z Ardenów

Z racji miejsca urodzenia (belgijska prowincja Liège), krewkiego charakteru i skłonności do przebywania w odosobnieniu, Hermann Huppen określany jest mianem "Dzika z Ardenów".

Występujący licznie w tym zalesionym i górzystym regionie położonym na terytorium Belgii, Francji i Luksemburga, dzik stał się symbolem Ardenów. Jego wizerunek znajduje się m.in. w herbie francuskiego departamentu Ardenów czy w herbie francuskiego klubu piłkarskiego z miasta Sedan - Club Sportif Sedan Ardennes. Na zamówienie Rady Generalnej Ardenów powstał również monumentalny pomnik największego dzika na świecie - Woinica. Autorem gigantycznej rzeźby (wysokiej na 8,5 metra, szerokiej na 5 metrów, długiej na 14 metrów i ważącej 50 ton) jest Éric Sleziak.

Dzik był i jest obecny w wielu mitologiach i kulturach. Jego znaczenie symboliczne jest jednak różnorodne. Dla przykładu Celtowie uważali dziki za zwierzęta święte, symbolizujące wojownika, wojnę, a także opiekę, gościnność i płodność; organizowano nawet rytualne łowy na dzika. Według legendy, na zaklętego w postać dzika księcia Twrch Trwytha polował król Artur, zabicie dzika erymantejskiego było jedną z prac Heraklesa, greccy herosi polowali także na dzika kalidońskiego. Podobnie w wierzeniach Germanów dzik był istotnym zwierzęciem, symbolizującym przede wszystkim wojowniczość. W mitologii germańskiej pojawia się chociażby Gullinbursti, odyniec o złotej szczecinie, którego dosiadał bóg Frey. Z kolei dla Żydów dzik był zwierzęciem nieczystym, a chrześcijaństwo utrwaliło jego negatywny wizerunek, związany z gniewem, nieczystością. Mimo wszystko w heraldyce dzik był symbolem rycerstwa, ale też brutalności.

Przydomek "Dzik z Ardenów" otrzymał w przeszłości graf Wilhelm de La Marck, znany z surowego temperamentu niderlandzki pan z wielkiego rodu, który w 1492 roku przejął władzę nad biskupstwem Liège, zabijając przy użyciu topora panującego księcia biskupa Louisa de Bourbona, za co został pociągnięty do odpowiedzialności i stracony trzy lata później. Co więcej, graf Wilhelm de La Mack i jego ludzie nosili czerwone stroje z głową dzika wyszytą na rękawach.

Miano "Dzik z Ardenów" przylgnęło także do Raymonda Sommera (1908-1950), francuskiego kierowcy rajdowego, który zdobył w swoim życiu kilka tytułów Grand Prix i tragicznie zginął na torze wyścigowym.

"Dzikiem z Ardenów" nazywany był również Roger Marche (1924-1997), francuski piłkarz, który w swojej karierze zdobył m.in. dwa tytuły mistrzowskie we francuskiej ekstraklasie z klubem Stade de Reims (1949, 1953), a także brązowy medal Mistrzostw Świata z reprezentacją Francji (1958).

(Oprac. Jakub Syty)

Plansze z tomu drugiego

Premiera drugiego tomu "Wież..." 25 października. Zapraszamy do zapoznania się z przykładowymi planszami.

Chansons de geste

Chansons de geste (z jęz. francuskiego – pieśni o czynach) to nazwa gatunku literackiego uprawianego w średniowieczu obejmujący francuskie poematy epickie. Ich przedmiotem były bohaterskie czyny postaci historycznych lub legendarnych. Przez badaczy literatury ich powstanie datowane jest na XI-XII wiek. Pieśni o czynach, z języka łacińskiego zwane gestami, można również ujmować w kategorii eposu rycerskiego.

Najbardziej chyba znanym przykładem utworu z tego gatunku jest "Pieśń o Rolandzie", której fragmenty przerabia się w szkole na lekcjach języka polskiego. Zawiera się w niej średniowieczny ideał rycerza – obok władcy, ascety i świętego jeden z najważniejszych ideałów literatury parenetycznej, to znaczy dzieł kształtujących i propagujących pewne wzory postępowania. Roland jest właśnie takim wzorem osobowym. To bohater waleczny, honorowy, nieznający strachu. Ponosi śmierć po bitwie z Saracenami, podczas której dokonał heroicznego czynu, rezygnując z wezwania pomocy. Opis śmierci Rolanda uznawany jest za modelowy, jeśli chodzi o śmierć chrześcijańskiego rycerza – wyziewa ducha z twarzą zwróconą ku ojczystej Francji, w rekach trzyma swój miecz, przed śmiercią żegna się z towarzyszami i przeprasza za grzechy.

Roland jest bohaterem idealnym, wzorem godnym naśladowania, postępuje zgodnie z etosem rycerskim. Nie trudno oprzeć się wrażeniu, że podobnie jak inspirowany nim niemiecki rycerz Zygfryd czy hiszpański pogromca Maurów Cyd, tak też znany z plansz komiksu Hermanna Aymar był właśnie na nim wzorowany. Jest dobry, szlachetny, sprawiedliwy, mężny, dzielny i pobożny. Najlepiej widać to w sytuacjach, kiedy charakter rycerza z Bois-Maury jest zestawiany z innymi rycerzami, którym daleko do ideału, a jest takich wielu. Chociażby już w pierwszym tomie serii z powodu wyznawanych wartości Aymar wchodzi w konflikt z synem pana zamku, na którym przebywa. Jest tak dlatego, ponieważ nie podziela przekonań, jakoby chłopów za popełnione winy należało wieszać.

Chansons de geste opierały się z reguły na wydarzeniach autentycznych, jednak rzeczywistość w nich przedstawiana była zazwyczaj odpowiednio podkoloryzowana, a elementy świata realistycznego mieszały się z elementami fantastycznymi. Hermannowi w "Wieżach Bois-Maury" bliżej jest do naturalizmu, którego prekursorem był Gustave Flaubert, a twórcą Émile Zola. Naturalizm nabudowany na pozytywistycznej myśli filozoficznej z założenia ukazywał ludzką egzystencję jako zdeterminowaną przez prawa natury i środowisko społeczne. Fikcja literacka podporządkowywała się dokumentalizmowi, gdzie autor stawał się wnikliwym i bezstronnym obserwatorem. Hermann skupia się w komiksie nie tylko na przygodach wykreowanych przez siebie bohaterów, ale stara się również wyraźnie zarysować tło społeczne, rządzące nim kontrasty, brutalność, jak również do pewnego stopnia autentyzm językowy. To dlatego "Wieże Bois-Maury" można odczytywać nie tylko jako komiks przygodowy, lecz fresk społeczny ówczesnej Europy.

Podobnie jak francuska "Pieśń o Rolandzie", również niemiecka "Pieśń o Nibelungach", hiszpańska "Pieśń o Cydzie" czy angielski epos "O królu Arturze i Rycerzach Okrągłego Stołu" przedstawiają wielkie czyny wielkich rycerzy. Aymar z Bois-Maury także jest wielkim rycerzem, natomiast cykl "Wieże Bois-Maury" można traktować jako współczesną kontynuację poczynań francuskich truwerów, niemieckich meistersingerów, skandynawskich skaldów czy polskich rybałtów sławiących rycerskie dokonania. Belgijski scenarzysta i rysownik na przestrzeni lat stworzył serię, która w wyjątkowy sposób wprowadza czytelnika w surowe, a jednocześnie potrafiące zauroczyć swoim kolorytem średniowiecze. Tym samym pieśni o czynach Aymara z Bois-Maury wpisały się w kanon europejskiego komiksu.

(Oprac. Jakub Syty)

Każdy z nas ma w sobie coś z bohaterów Hermanna

Przedstawiamy fragment wstępu do komiksu autorstwa Francka Pezzy*:

"Jak powszechnie wiadomo regiony Belgii frankofońskiej, Walonia i Bruksela, są uważane za kolebkę zachodnioeuropejskiego komiksu. Śladami komiksu o Tintinie, który Hergé tworzył w Brukseli od 1929 roku oraz « Dziennika Spirou », który zaczął ukazywać się w Charleroi od 1938 roku, poszli inni wielcy twórcy. Im też Dziewiąta Muza zawdzięcza największych swych bohaterów XX wieku, wśród których są Tintin, Spirou i Fantasio, Smerfy, Boule i Bill, Niebieskie mundury, Blake i Mortimer, Gaston Lagaffe, Lucky Luke, Kid Paddle, Cédric, czy Largo Winch.

Hermann jest bez wątpienia współczesnym gigantem komiksu, zaś pierwsze polskie wydanie jego kultowej serii „Wieże Bois-Maury” zasługuje na szczególną uwagę.

(...) Życzę polskim czytelnikom komiksu „Wieże Bois-Maury” wiele przyjemności, jaką i ja czerpię z jego lektury od dzieciństwa do dziś."

*Franck Pezza Delegat Rządów Walonii i Federacji Walonia-Bruksela w Polsce
 
(Tekst powstał dzięki zaangażowaniu przyjaciela równie szlachetnego co bohaterowie komiksów Hermanna, Jean Auquiera, Dyrektora Belgijskiego Centrum Komiksu – CBBD.)

Plansze z tomu pierwszego

Prace nad komiksem wrą, tak by był na czas - a nawet chwilę wcześniej. Tym razem prezentujemy przykładowe plansze z tomu pierwszego. Premiera już 20 września!